In BOTANICAL REMAINS ontvouwt zich een stille architectuur van groei. Lagen van textiel, hout en keramiek vormen een compositie waarin botanische motieven zich van het vlak losmaken en langzaam de ruimte innemen. Wat begint als een afdruk op natuurlijk linnen ontwikkelt zich tot een driedimensionale aanwezigheid — een overgang van oppervlakte naar structuur, van observatie naar materialisatie.

De groene tonen lichten op tegen het linnen en ademen zowel leven als vergankelijkheid: resten van wat was, maar ook sporen van wat blijft. Het werk balanceert tussen object en stilleven, tussen constructie en organisme. In de gelaagde materialen resoneren tijd, onderzoek en verstilling, alsof iedere laag een fragment draagt van een groter verhaal over groei, herinnering en continuïteit.