IN LA P OUBELLE zijn restjes uit mijn eigen prullenbak samengebracht tot een nieuwe, zorgvuldig opgebouwde compositie. Snippers papier, textiel, plastics, draad en kant worden tot één geheel gestikt op een transparante drager met een subtiele blauw-zilveren gloed.

Het werk is opgespannen in een tweedehands houten lijst, waarin keramische letters de titel “la p oubelle” vormen. De koele blauwtinten, aangevuld met zwart, wit en zilver, benadrukken de helderheid en rust van het geheel, terwijl het gedetailleerde naaiwerk de materialen laat oplichten.

Met dit werk stel ik een eenvoudige maar urgente vraag: kijken we wel echt? Wat beschouwen we als afval, en wat als waardevol? la poubelle / oubelle nodigt uit om de schoonheid van het overgeblevene te zien, om te erkennen dat betekenis niet ontstaat uit perfectie, maar uit aandacht. In het samengeraapte en opnieuw geschikt verklaart het werk dat niets definitief verloren is — het hoeft alleen opnieuw te worden bekeken.